สับปะรดกับการถนอมอาหาร
ที่มาและความสำคัญ
เนื่องด้วยในปัจจุบันสินค้าทางการเกษตรนั้นมีปริมาณมาก มีทั้งแบบสด
และสำเร็จรูป การผลิตส่งออก หรือ
จำหน่ายในแต่ละครั้งจึงขึ้นอยู่กับความต้องการของสินค้าด้วย
ซึ่งอาจเป็นสาเหตุทำให้สินค้าล้นตลาด และส่วนใหญ่จะเกิดปัญหากับสินค้าทางการเกษตร
ซึ่งมีเก็บไว้นานๆ อาจเกิดการเน่าเสียได้
สับปะรดเป็นสินค้าทางเกษตรที่มีความสำคัญต่อประเทศไทยทั้งด้านการส่งออก
และการแปรรูป ซึ่งการแปรรูปนั้นมีหลากหลายวิธี เพื่อที่จะรักษา และทำให้อาหาร
และผลไม้มีอายุนานขึ้น จึงต้องอาศัยวิธีการถนอมอาหารเป็นตัวช่วย
ซึ่งวิธีการถนอมอาหารนั้นมีหลากหลายประเภท ทั้งเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย
รู้จักกันน้อยมาก ส่วนหนึ่งมาจากค่านิยม และความชื่นชอบของแต่ละบุคคล
วัตถุประสงค์
1.เพื่อสำรวจความชื่นชอบของกลุ่มบุคคลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่ได้รับจากการถนอมอาหารของสับปะรด
2.เพื่อจะสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับการแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรได้
3.เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการถนอมอาหารของสับปะรด
สมมติฐานของการศึกษา
นักเรียนโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา๒
ชื่นชอบแยมสับปะรดมากที่สุด
ขอบเขตของการศึกษา
ศึกษาวิธีการถนอมอาหาร ความนิยม
และความชื่นชอบในผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการถนอมอาหารของสับปะรดของนักเรียนโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา๒ จำนวน 358 คน
สถิติที่ใช้ในการศึกษา
การหาค่าเฉลี่ยคิดเป็น ร้อยละ
เอกสารที่เกี่ยวข้อง
สับปะรด
เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่งที่มีต้นกำเนิดมาจากบริเวณทวีปอเมริกาใต้
ลำต้นมีขนาดสูงประมาณ80-100 เซนติเมตร
การปลูกสามารถใช้การฝังกลบหน่อ หรือ ส่วนยอดของผลที่เรียกว่า จุก
เปลือกของผลสับปะรดภายนอกมีลักษณะคล้ายตาล้อมรอบผล
พันธุ์สับปะรดในประเทศไทย
พันธุ์ปัตตาเวีย
มีผลใหญ่ที่สุดในบรรดาสับปะรดด้วยกัน
เนื้อมีรสหวานฉ่ำ ใบมีสีเขียวเข้ม
เป็นพันธ์เดียวที่ปลูกเพื่อส่งโรงงานสับปะรดกระป๋อง ปลูกมากใน จ.ประจวบคีรีขันธ์
พันธุ์อินทรชิต
เป็นพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย ลำต้นมีขนาดใหญ่กว่าพันธุ์ปัตตาเวียเล็กน้อย
เนื้อเป็นสีทอง รสไม่หวานจัด ไม่นิยมปลูกเพื่อบรรจุกระป๋อง ปลูกมากในอำเภอบางคล้า
จ.ฉะเชิงเทรา
พันธุ์ขาว
มีใบสั้นและแคบกว่าอินทรชิต ผลมีหลายจุก
เนื้อมีรสชาติและคุณภาพคล้ายคลึงกับพันธุ์อินทรชิตมาก ปลูกมากในอำเภอบางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา
พันธุ์ภูเก็ต
ผลมีขนาดเล็ก ตาลึก เนื้อมีสีเหลือง
รสหวานกรอบ มีกลิ่นหอม ปลูกมากในภาคใต้บริเวณ จ.ภูเก็ต ชุมพร
พันธุ์นางแล
ผลจะคล้ายคลึงกับพันธุ์ปัตตาเวียมาก
มีรสหวานจัด ปลูกมากใน ตำบลนางแล จ.เชียงราย
พันธุ์ตราดสีทอง
มีรสชาติหวาน กรอบทั้งผล
โดยเฉพาะผิวเป็นตาๆสีเหลือง เย็นฉ่ำน่ารับประทาน
พันธุ์ภูแล
ผลเล็ก เนื้อสีทอง กลิ่นหอม
แกนสับปะรดกรอบ รับประทานได้ รสชาติหวานปานกลาง สามารถปลูกได้ตลอดปี
สรรพคุณทางเคมี
มีเอนไซม์ย่อยโปรตีนชื่อ เบรอมีเลน
ช่วยย่อยโปรตีนไม่ให้ตกค้างในลำไล้ และมีเกลือแร่วิตามินจำนวนมาก
วิธีการถนอมอาหาร
การหมัก-ดอง
ใช้จุลินทรีย์บางชนิดที่ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์
โดยจุลินทรีย์จะสร้างสารบางอย่างขึ้นมาเพื่อยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ตัวอื่นๆ
การแช่อิ่ม
นำอาหารมาแช่ในน้ำเชื่อม
และเพิ่มความเข้มข้นจนถึงจุดอิ่มตัว แล้วนำมาทำให้แห้ง
การกวน
นำผัก ผลไม้ มาผสมกับน้ำตาล
ใช้ความร้อนเคี่ยวกวน จนปริมาณน้ำตาลลดลงและผสมเป็นเนื้อ
เดียวกัน
การทำแยม
นำของที่ทำเป็นแยมมาต้มกับน้ำและน้ำตาล
ด้วยอุณหภูมิราว 104 องศาเซลเซียส
เพื่อให้สารเคมีในตัวของผลไม้ทำปฏิกิริยากับน้ำตาล แล้วปล่อยทิ้งไว้ให้เย็น
การเชื่อม
เป็นการเพิ่มปริมาณน้ำตาลในอาหารให้สูงขึ้น โดยใช้ความร้อน
ทำให้อาหารสุกและ น้ำตาลซึมผ่านเข้าไปในเนื้ออาหาร
การใช้ความร้อนทำลายจุลินทรีย์และเอน์ไซม์
•การสตอริไลส์ การใช้ความร้อนสูงถึง 121 องศาเซลเซียในจุลทรีย์ในอาหาร
• การพาสเจอไรส์ การใช้ความร้อนต่ำกว่าจุดเดือดของน้ำ
ทำลายจุลินทรีย์ในอาหาร
ผลการสอบถาม
สรุปผล
ผลจากการสำรวจนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา
โรงเรียนนวมิน
ทราชินูทิศ สตรีวิทยา๒ พบว่า
ชื่นชอบสับปะรดที่นำมาถนอมอาหารด้วย การทำแยม
มากที่สุด และการหมัก-ดอง น้อยที่สุด
ข้อเสนอแนะ
1.การถนอมอาหารช่วยให้อาหารมีทานทั้งในเวลาปกติและขาดแคลน
2.การถนอมอาหารเป็นการกระจายอาหารไปยังชุมชนได้อย่างทั่วถึง
3.การถอมอาหารทำให้เกิดอาชีพ
และเพิ่มพูนรายได้จากอุตสาหกรรมการถนอมอาหารเพื่อการค้า
จัดทำโดย
นางสาวกรรณิกา หงษ์ทอง เลขที่ 20
นางสาวจันทร์นิภา ฉ่ำประวิง เลขที่ 21
นางสาวดลนภา สระศรีอ่ำ เลขที่ 22
นางสาวพัชรพร มหาสมทรัพย์ เลขที่
24
นางสาวเสาวลักษณ์ ยมสีดำ เลขที่ 26
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/2
จบการนำเสนอ อิอิ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น